NVIDIA App dostała aktualizację opisaną numerem 11.0.9.585. Na liście zmian są profile DLSS Override dla kolejnych gier i ustawienia optymalne dla części tytułów. Brzmi spokojnie? To dlatego, że nie widzieliście jeszcze mojego reportera, który chciał po prostu pograć, a teraz bada zależności między ustawieniem ustawienia a ustawieniem gry.
NVIDIA podaje pełny numer 11.0.9.585 w nagłówku informacji o wydaniu, a niżej używa oznaczenia 11.0.9. W tej sekcji wymienia 19 pozycji z obsługą DLSS Override oraz sześć z obsługą ustawień optymalnych. Lista nie podaje daty premiery tej konkretnej wersji, więc nie dopisujemy jej na podstawie daty w kalendarzu.
Lista jest prawdziwa. Panika należy do reportera
Na liście NVIDIA znalazły się między innymi PUBG: BATTLEGROUNDS, Dragon’s Dogma 2 i The Witcher 3: Wild Hunt. Firma wymienia też Aniimo, AION 2 czy CONTROL Resonant. Osobno podaje sześć tytułów, którym dodano obsługę ustawień optymalnych, w tym Aniimo i AION 2. To dwie różne listy, choć niektóre nazwy pojawiają się na obu.
DLSS Override to możliwość zmiany wybranych ustawień DLSS za pomocą aplikacji NVIDIA w zgodnych grach. Zależnie od obsługiwanej funkcji może chodzić na przykład o użycie nowszego modelu. Nie należy z tego wyciągać wniosku, że każda opcja działa w każdej grze i na każdej karcie. TechPowerUp zwraca uwagę, że sama lista zmian nie wyjaśnia, które konkretne warianty nadpisania obsługuje każdy z wymienionych tytułów.
Optimal Settings to z kolei profile sugerowanych ustawień gry, a nie druga nazwa dla DLSS Override. Obecność tytułu na jednej liście nie oznacza automatycznie obecności na drugiej. To brzmi jak szczegół, dopóki człowiek nie zacznie szukać jednego przełącznika we wszystkich oknach naraz i nie uzna, że aplikacja ukrywa przed nim dodatkowy poziom trudności.
Na przykład EA SPORTS FC 27 widnieje w tej sekcji na liście ustawień optymalnych, ale nie na liście DLSS Override. Z kolei The Witcher 3: Wild Hunt figuruje na liście Override, a nie na tej krótkiej liście ustawień optymalnych. To porównanie dotyczy wpisu 11.0.9.585, a nie całej historii obsługi tych gier w aplikacji. Nie należy go czytać jako kompletnego spisu możliwości starszych wersji.
Fikcyjna scenka: człowiek kontra zakładka
Poniższa scena jest satyryczną fikcją, nie relacją z testu ani opisem prawdziwego incydentu. Reporter Janusz siada przed komputerem z planem prostym jak instrukcja otwierania drzwi: uruchomić grę. Najpierw jednak postanawia zajrzeć do ustawień graficznych. W tym momencie jego kubek z herbatą otrzymuje awans na świadka zdarzenia.
Janusz widzi słowo „profil” i natychmiast prostuje się na krześle. Czy chodzi o profil gry, jego profil, czy może o portret człowieka, który jeszcze przed chwilą miał wolny wieczór? Sprawdza kolejne opcje. W notatniku zapisuje: „Nie naciskać wszystkiego naraz”. Następnie podkreśla „nie”, bo wcześniejsza wersja notatki mogła zostać różnie zinterpretowana.
Po chwili wymyśla skrót FPS: „Fachowe Poszukiwanie Suwaka”. To oczywiście żart, nie rozwinięcie technicznego terminu. Prawdziwe FPS oznacza liczbę klatek na sekundę. Żaden dopisek w notatniku nie sprawił, że gra zaczęła działać szybciej; Janusz w fikcyjnej scenie wciąż jej nawet nie uruchomił.
Na koniec reporter odkrywa najważniejszą funkcję swojego biurka: kartkę, na której może zapisać poprzednie ustawienia. Jeśli eksperyment mu się nie spodoba, będzie wiedział, do czego wrócić. Kartka nie jest częścią NVIDIA App. Jest częścią naszej fikcyjnej scenki i, co szczególnie istotne, nie wymaga instalacji sterownika.
Co robić bez wyprawy w nieznane
W rzeczywistym interfejsie, jak opisuje TechPowerUp, ustawienia DLSS Override znajdują się w ścieżce Graphics > Program Settings > Driver Settings. Nazwy mogą wyglądać inaczej w zależności od języka interfejsu. NVIDIA opisywała również ustawienia globalne dla zgodnych gier oraz możliwość osobnego dostosowania opcji dla konkretnego tytułu. Ta druga możliwość przydaje się, gdy nie chcemy traktować całej biblioteki identycznie.
Przed zmianą warto sprawdzić, czy konkretna gra i karta obsługują interesującą nas opcję, a następnie zanotować poprzednią wartość. Różne funkcje DLSS mają różne wymagania; NVIDIA w swoim opisie rozróżnia na przykład wymagania Multi Frame Generation i innych opcji. Sama obecność nazwy gry na liście nie jest obietnicą, że każdy przełącznik będzie dostępny na każdym komputerze.
Najrozsądniej zmieniać jedną rzecz naraz i oceniać rezultat w tej samej grze. Wtedy łatwiej zauważyć różnicę w obrazie lub płynności, o ile w danej konfiguracji w ogóle wystąpi. Nie obiecujemy dodatkowych klatek: efekt zależy od gry, sprzętu, ustawień i wybranej funkcji. Jeśli zmiana nie odpowiada, powrót do zapisanej wartości jest rozsądniejszy niż desperacka wycieczka po wszystkich zakładkach.
Gra nadal czeka
W informacji o wydaniu NVIDIA wymienia również ogólne poprawki stabilności i bezpieczeństwa, bez szczegółowego opisu każdej z nich. To pożyteczna część komunikatu, ale nie dowód na konkretną naprawę konkretnego problemu. Nie dopisujmy jej zatem fikcyjnych dokonań tylko dlatego, że lista brzmi poważnie.
Cała historia sprowadza się do porządku w nazwach: jest aplikacja, są profile dla wskazanych gier, są osobne funkcje i ich ograniczenia. A po drugiej stronie monitora siedzi nasz wymyślony Janusz, który miał zagrać, lecz właśnie podpisuje kartkę „ustawienia przed zmianą”.
To nie aplikacja zgubiła przycisk „Graj”. To reporter zgubił wątek, bo próbował zamienić każde dostępne ustawienie w osobną przygodę. Teraz może odłożyć notatnik, uruchomić wybraną grę i sprawdzić, czy jego wielka wyprawa do menu była mu w ogóle potrzebna.